U-ay-isigi-ve-kirmizili-kadin-fotograf-kanvas-tablo1452850112-800

Yaş Döküntüsü

Şiir

Bu gece anılarımız ve biz
Ay ışığının huzurunda
Kaderimize küsüp ağladık
Ve bir ışıktır masamızda
Gözlerimizi kamaştıran
Bir hışımdır korkuya ayan
Eski günleri açıp anlatan
Bir ışıktır masamızda
Eksiksiz bir yaz akşamı
Oysa rüzgardan yoksun
Zaten ne varsa yalan
Ve talan eden yürekleri
Ne varsa zehir zemberek
Hepsi bir gün sona erecek
Beyaz gökte eksilecek bulutlar
Bulutlar gürültülü ağlayacak
Suçlu kim bilinmez
Kim ağlatır bulutları
Kimdir saçları beyaza çalacak
Suç nedir görülmez
Ortadadır oysa olanlar
Sebep olan bilinmez
Geçecek böylece günler
Ve zaman sona erecek
Hiç kimse bilmeyecek gerçeği
Fark etmeyecek alnına eklenen çizgiyi
Sonra birkaç kişi
Alacak anılarını karşısına
Sabaha secde edecek
Umduğunu bulamamakla kalacak onlar da
Giden bir daha gelmeyecek.
Selin Akyüz

Uyandığımda aklıma gelen ilk şeyin hemen camı açıp göğe bakmak olması biraz canımı sıkıyor.Camı açmadan,uyandığım gibi mavi göğün beni izlediğini görmek istiyorum.

Bir Cevap Yazın